"Zawsze mnie smuci, kiedy ludzie spodziewają się po innych tego, co najgorsze, zamiast tego, co najlepsze. Czasem nie doceniamy młodzieży."

"Bóg nigdy nie mruga" R. Brett
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Novae Res. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Novae Res. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 września 2014

[147] Agnieszka Lingas - Łoniewska "W szpilkach od Manolo"

Novae Res, 2013
Liczba stron: 232
Literatura polska
8/10

Agnieszka Lingas - Łoniewska to wrocławska autorka popularnych i poczytnych powieści, które łączą w sobie romans i nutkę kryminalnej sensacji. Kocha zwierzęta i Within Temptation. Spod jej pióra wyszły m. in. "Zakręty losu", "W zapomnieniu", "Szósty" oraz "Zakład o miłość".

Liliana ma trzydzieści pięć lat, kocha koty, wysokie szpilki i swoje auto. Posiada także kilka niegroźnych obsesji i bardzo wybujałą wyobraźnię. Pracuje w korporacji, ale ma dość wyścigu szczurów. Gdy pewien denerwujący przystojniak zajmuje jej miejsce parkingowe, Lilka nie zdaje sobie sprawy, że już wkrótce znajdzie się na celowniku. Tajemniczego Michała, irytującego Sekuli, a także pewnego socjopaty, który bardzo nie lubi pyskatych „młodych gniewnych”. Tajemnicze kartki z numerkami, porwania, szalone przyjaciółki, pragnąca zięcia Mamulka, znienawidzone korpo i… gorrrący romans. Wszystko to sprawi, że na punkcie „W szpilkach od Manolo” dostaniecie prawdziwego bzika!

To nie moje pierwsze spotkanie z panią Lingas, wcześniej miałam przyjemność czytać inną fenomenalną książkę jej autorstwa - "Zakład o miłość". Postanowiłam odnowić tę znajomość korzystając z półki mojej przyjaciółki, gdzie znalazłam "W szpilkach od Manolo". I ponownie trafiłam na dobry kawał literatury. Poświęciłam tej powieści dwa, może trzy popołudnia, ale nie był to czas stracony.

"- Uważam, że każdy z nas ma swoją linię przeznaczenia, losu. Coś się pojawi na twojej drodze i odmieni twoje życie."

Historia Liliany to z jednej strony typowy romans, który jest często spotykany w serialach. Praca, kobieta, kilku amantów, trochę kłód pod nogi i happy end. Ale, ale... Pani Agnieszka mocno nam urozmaica nudny, nieciekawy, powielany milion razy szablon. Amanci nie są tacy jakby się mogło wydawać, że są (a kim oni są w zasadzie...? Kolejna zagadka.), w pracy perypetii co nie miara, mama wciąż o coś suszy głowę... I jak tu się skupić na poszukiwaniu miłości, ciepła, bezpieczeństwa? Na szczęście Lilka ma wspaniałe przyjaciółki. Przyznam szczerze, że polubiłam je wszystkie. One mają w sobie coś szczerego, przypomina mi to moją własną przyjaciółkę i rozmowy jakie ze sobą czasem prowadzimy - są równie zabawne, wesołe, złośliwe i budzą ogólne zaciekawienie i radość u innych. Mnóstwo razy chichotałam nad tą powieścią.

"Gdy zamknęły się za nami drzwi, dziewczyny przez chwilę wzdychały, jakby miały hiperwentylację, po czym odwróciły się i spojrzały na mnie. Marta uśmiechnęła się półgębkiem, Baska szczerzyła zęby, a Lidka patrzyła rozmarzonym wzrokiem. Nie wytrzymałam.
- Mam coś na twarzy?"

Wątek sensacyjny, czy tez kryminalny, jak kto woli, został bardzo sprawnie wpleciony w całą miłosną przygodę. Nie odczuwa się sztuczności, nie ma niepotrzebnych fragmentów, epizodów czy zdań, ba, w tej powieści rzeczy pozornie nieistotne okazują się mieć wielką wagę dla ogółu akcji. Wszystko to jest sprytnie zaplanowane, dobrane tak, aby "grało" jak najlepiej. Szczerze mówiąc, trudno mi pisać o tej książce tak, by zbyt wiele nie zdradzić. Wątek kryminalny był tak samo zajmujący jak ten romantyczny. 

"Oczywiście socjopaci mają to do siebie, że potrafią doskonale zmanipulować otoczenie. Potrafią grać. Potrafią zbudować wokół siebie pewną otoczkę..."

"W szpilkach od Manolo" to niezwykła powieść łącząca w sobie poszukiwanie miłości i prowadzenie niebezpiecznego śledztwa. Nie jest to mdły melodramat, ale okraszona dystansem i humorem historia nietuzinkowa, napisana z polotem i pomysłem. Jeśli szukacie lekkiej, niezobowiązującej, ale nie ogłupiającej powieści (mocno zagmatwana zagadka do rozwiązania!) to sądzę, że przy tej powieści dobrze spędzicie czas.

Cytaty pochodzą kolejno ze stron: 167, 32, 223.

czwartek, 17 stycznia 2013

[103] Agnieszka Lingas - Łoniewska "Zakład o miłośc"

Novae Res, 2011
Literatura polska
Liczba stron: 235
9/10

Agnieszka Lingas - Łoniewska to, jak informuje mnie książka, Wrocławianka - ekstrawertyczka pisząca książki łączące sensacje z romansem, kochająca zwierzaki i Within Temptation. Lubi zwariowanych ludzi, nie cierpi obłudy. Autorka większości znana m. in. z książek pt. "Zakład o miłość", "Bez przebaczenia" i "Zakręty losu".

Sylwia, studentka ostatniego roku historii sztuki, za dwa tygodnie wychodzi za mąż. Wychowana w tradycyjnej, arystokratycznej rodzinie dziewczyna nie wie jednak do końca, jaka ma być jej życiowa droga. Gdy przyjaciółki wyciągają ją z domu na wieczór panieński, nie wie również, że ta noc zmieni jej przyszłość. Aleks „Cichy” to mężczyzna, który nie wierzy w miłość. Wychowywany przez ojca, nigdy nie wybaczył matce, że ich zostawiła. Ale czy Aleks zna prawdę o swoim dzieciństwie? I czy naprawdę jego serce nie potrafi kochać? Sylwia i Aleks poznają się na imprezie. Szorstki w obyciu, pewny siebie, nauczony brania i korzystania z uroków życia mężczyzna intryguje ją. Dziewczyna boi się swoich odczuć, zaczyna zastanawiać się nad swoim dotychczasowym życiem, ułożonym wedle reguł, które narzuca jej rodzina, tradycja i narzeczony. Orientuje się, że nowo poznany mężczyzna zaczyna coraz więcej dla niej znaczyć.Nie wie jednak, że padł pewien zakład…
„Zakład o miłość” to piękna historia, która wzrusza i przypomina o tym, że urodziliśmy się po to, aby kochać.

"Zakład o miłość" to moje pierwsze literackie spotkanie z tą autorką. Książkę pożyczyła mi Meme, za co serdecznie dziękuję, bo przeżyłam z tą powieścią w dłonie kilka wspaniałych godzin.

Ochłonęłam już nieco po lekturze jej książki, co mi bardzo dobrze zrobiło, bo po zakończeniu czytania miałam tyle myśli na raz,że trudno byłoby mi coś sensownego napisać. Powieść mnie wciągnęła od samego początku. Już po pierwszych kilku stronach żyłam życiem Sylwii i Aleksa. Zamienna narracja to w tym przypadku świetny pomysł - pozwala poznać myśli, uczucia, problemy i poglądy tych dwojga zakochanych ludzi, którzy znaleźli się w dosyć osobliwej sytuacji życiowej. Bo w końcu ile osób odnajduje prawdziwą i jedyną miłość na dwa tygodnie przed własnych ślubem? 

Postacie są nakreślone sprawnie i dokładnie. Szczerze mówiąc nawet nie pamiętam jak wyglądali bohaterowie książki, ponieważ autorka skupiła się na przeżyciach wewnętrznych. To dobry zabieg, bo ile można by czytać o ciuchach i fryzurze? Jestem za to wdzięczna pani Agnieszce. Przeżycia Aleksa i Sylwii są dosyć realne, rzeczywiste i realne jest też to, że osób z takimi problemami jakie mają ci młodzi ludzie jest naprawdę dużo. Tego się nie zauważa, ale ta sympatyczna para ma pewnie setki realnych odpowiedników. To smutne i przykre, nie zazdroszczę Sylwii i Cichemu takich relacji w rodzinie. Ale spotkali siebie i to pchnęło ich do zrobienia generalnych porządków w swoim życiu. 

Wszystko byłoby piękne, jak z baśni, bajki, gdzie z czasem wszystko układa się dobrze, gdyby nie ten zakład. Myślę, że każdy z nas chociaż raz, kiedyś się o coś założył. Ale czy akurat o wyrwanie laski za piętnaście klocków? Trzeba przyznać, że to bardzo pomysłowe. Lecz to właśnie ten zakład burzy niemal bajkowe piękno. Czytając tę powieść w pewnym momencie zrobiłam to co Cichy - zapomniałam o tym, ze był w ogóle jakikolwiek zakład i jakieś piętnaście klocków. Trzeba autorce przyznać, że ma niezwykły dar zwodzenia i mamienia czytelnika. To plus, bo wtedy przychodzi zupełne zaskoczenie... 

Jeszcze słówko o epilogu. Kamień spadł mi z serca jak go przeczytałam. I z chęcią przeczytałabym to co działo się między ostatnim rozdziałem powieści a epilogiem.

Książkę praktycznie rzecz biorąc pochłonęłam (czy też raczej ona pochłonęła mnie). Pani Agnieszka nie komplikowała bezsensownie języka, często dosadnie i konkretnie podsumowywała powieściową rzeczywistość. To piękna historia nie tylko o miłości, lecz także o rodzinie, poszukiwaniu prawdy, pragnieniu szczęścia i szczerości.

Autorka wpadła na super pomysł zamieszczenia na końcu książki playlisty. Kilka kawałków znałam, ale ja i tak zastosowałam swoją muzyczkę i moje mp3 mnie nie zawiodło. Jako muzyczne podsumowanie książki polecam Maanam z piosenkami "Po to jesteś na świecie" oraz "Bez Ciebie umieram". 

"Zakład o miłość" serdecznie polecam romantykom, a także osobom spragnionym podnoszącej na duchu historii. Nie żałuję czasu, który poświeciłam tej powieści.